Van pizza tot Proust

Baudelaire schreef ooit: ‘Of het nu van wijn, liefde of poëzie is, wees altijd dronken.’ Dat ik in 2007 tijdens mijn semester studeren Venetië in een permanente roes verkeerd heb, ontdekte ik onlangs toen ik weer een paar dagen in de stad verbleef. Waar ik de plattegrond normaliter net zo goed uit mijn hoofd ken als alle verhaallijnen in Sex and the City, had ik er de eerste dag wat moeite mee om mijn weg te vinden. Wel struinde ik langs meerdere barretjes waar ik naar binnen keek en dacht: ‘Volgens mij ben ik hier een keer heel dronken geworden…’  Gelukkig kostte het me slechts een middag voor ik mijn  weg weer wist in de kleine doodlopende straatjes en bruggetjes.

Ook poëzie en literatuur brachten me in een roes. Lezend op het Lido dacht ik terug aan hoe ik hier ooit voor mijn studie klinkende titels las als ‘Dood in Venetië’ (Thomas Mann), ‘The Merchant of Venice’ (Shakespeare) en ‘The Aspern Papers’ (Henry James). En hoe ik zelfs mijn eerste pagina’s Proust probeerde, wiens werk ‘A la recherche du temps perdu’ zo’n 3000 pagina’s omvat, maar die in de film Little Miss Sunshine in slechts 32 woorden treffend omschreven wordt: ‘French writer. Total loser. Never had a real job. Unrequited love affaires. Gay. Spent 20 years writing a book almost no one reads. But he’s also probably the greatest writer since Shakespeare.’

Het boek op de foto is van David Nicholls, scriptschrijver van Cold Feet, een lekker wegleesboek!

Met mijn Spritz (zie foto, typisch Venetiaans drankje) en romans op het terras (op de foto een lekker wegleesboek van David Nicholls, de scriptschrijver van Cold Feet, ‘iets’ toegankelijker dan Proust), wist ik dat het niet eens zo erg was dat de liefde ontbrak (die was ik ergens vlak voor de trip kwijtgeraakt). Wel kwam ik er al gauw achter dat ik me niet te veel moet laten verleiden tot het wegklokken van de Aperol-mix en zittend boeken lezen (oei, kwam ik hier in 2007 al die kilo’s van aan?!), na twee dagen had ik alweer een zwemband van de suiker die in Spritz zit. Dus na overgeschakeld te zijn op wijn, en de pizzapunten (Pizza al Volo, Campo Santa Margherita)  verbrand te hebben met slenteren door de Biennale en het inslaan van opwaaiende zomerjurkjes, weet ik zeker dat de liefde ook wel komt!

Salut allemaal! 

Getagged , , , , , ,
%d bloggers liken dit: